دوره کلاسیک

دوره کلاسیک در موسیقی از حدود ۱۷۵۰ تا ۱۸۲۰ میلادی را شامل می‌شود. این دوره به عنوان عصر روشنگری در موسیقی شناخته می‌شود و واکنشی بود به پیچیدگی‌های دوره باروک.

موسیقی کلاسیک با سادگی، تعادل، فرم‌های منظم و وضوح ساختاری شناخته می‌شود. در این دوره، فرم‌هایی مانند سمفونی، سونات و کوارتت زهی به اوج خود رسیدند. فرم سونات به عنوان یکی از مهم‌ترین دستاوردهای این دوره شناخته می‌شود.

بزرگترین آهنگسازان این دوره فرانتس یوزف هایدن، ولفگانگ آمادئوس موتسارت و لودویگ فان بتهوون (در اوایل کارش) هستند.